آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست

دست خطی که تو را عاشق کرد                   شوخی کاغذی هاست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی                              کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی                       به خدا مثل تو تنهاست بخند

ای شب به پاس صحبت دیرین خدای را

با او بگو حکایت شب زنده داریم

با او بگو چه می کشم از درد اشتیاق

شاید وفا کند بشتابد به یاریم

ای دل چنان بنال که آن ماه نازنین

آگه شود ز رنج من و عشق من

با او بگو که مهر تو از دل نمی رود

هر چند بسته ، مرگ کمر بر هلاک من

دروغ است هر که گوید دل به دل راه دارد

دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد

در مداد پنج خاصیت است که اگر به دستشان بیاوری ، تمام عمرت به آرامش می رسی...........

 سلام دوستای گلم .

اول بابت این تاخیر چند روزهی عرض می خوام مگه این درسا می ذارن آدم نفس بکشه

خوشحالم که آپ ماه من غصه چرا؟ مورد توجهتون قرار گرفت راستش من دو سالی هست که به شعر و شاعری علاقه مند شدم و شعرایی روکه خوشم میاد حفظ می کنم بیشتر شعرای وبم از حفظ نوشتم به خاطر همینه که اسم شاعر را رو زیرشون نمی نویسم چون مطمئن نیستم

ولی فکر کنم شعر پایینی از مهین رضوان زاده باشه

تو مدت امتحانام شاید دیگه نتونم زیاد بیام برام دعا کنید

قطره دلش دریا می خواست . خیلی وقت بود که به خدا گفته بود ، هر بار خدا می گفت: ((از قطره تا دریا راهیست طولانی ... راهی از رنج و عشق و صبوری ... هر قطره را لیاقت دریا نیست !))

ماه من غصه چرا؟!

آسمان را بنگر ،که هنوز، بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست

گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد!

یا زمینی را که که ، دلش از سردی شب های خزان

نه شکست و نه گرفت!

بلکه از عاطفه لبریز شد و

نفسی از سر امید کشید

و در آغاز بهار ، دشتی از یاس سپید

زیر پاهامان ریخت،

تا بگوید که هنوز ، پر امنیت احساس خداست

ماه من ، غصه چرا؟!

تو مرا داری و من

هر شب و روز

آرزویم همه خوشبختی توست!

ماه من دل به غم دادن و از یاس سخن گفتن ها

کار آن هایی نیست ، که خدا را دارند...

ماه من ! غم و اندوه ، اگر هم روزی ، مثل باران بارید

یا دل شیشه ای ات ، از لب پنجره عشق ، زمین خورد و شکست،

با نگاهت به خدا ، چتر شادی وا کن

و بگو با دل خود ، که خدا هست ، خدا هست!

او همانی است که در تارترین لحظه شب ، راه نورانی امید

نشانم می داد..

او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد ، همه زندگی ام

غرق شادی باشد...

ماه من ؟!

غصه اگر هست بگو تا باشد!

معنی خوشبختی ،

بودن اندوه است ...!

این همه غصه و غم ، این همه شادی و شور

چه بخواهی و چه نه ! میوه یک باغند

همه را با هم و با عشق بچین...

ولی از یاد مبر !

پشت هر کوه بلند ، سبزه زاری است پر از یاد خدا

و در آن باز کسی می خواند،

که خدا هست  ، خدا هست

و چرا غصه ؟! چرا ؟!

دیشب دلم گرفته بود...چشم هایم را بستم...تاریکی را دیدم...و در تاریکی تورا دیدم

هم چون مهتاب می درخشیدی

با تمام وجود...بی خیال از حرفهای مردم ...فریاد زدم

تو را من دوست می دارم

و تا بی نهایت می خواهمت.

کاش بیایم برای بی پنا ها سایبون باشیم

با دلای شکسته کمی مهربون باشیم

کاش بیایم به باغبونا کمی حرمت بذاریم

احترام دلای شکسته رو نگه داریم

کاش به مهربونترا دین مون و ، ادا کنیم

سهم خوشبختی مون و سهم بزرگترا کنیم.

کاش یه کاری بکنیم که خستگی ها در بشه

مرهمی بشیم که زخم آدما بهتر بشه

کاش که شاخه ی درخت زند گی رو نشکنیم

هفته ای یه بار به باغبونامون سر بزنیم

کاش که پاک کنیم تمام اشکایی که جاریه

خوب نگه داریم چیزی که وسه یادگاریه

کاشدس پرنده های بی پنا ه و بگیریم

توی آسمون بریم دامن ماه و بگیریم

کاش با مهربونی مون غصه ها رو کم بکنیم

رشته های عشق و تا همیشه محکم بکنیم

کاش بشینیم پای صحبت اونا که بی کسن

اگه درد ودل کنن به آرزوشون می رسن

کاش تو عصری که همش سنگیه و آهنیه

بگیم ازچیزایی که خوب ولی رفتنیه

کاش هنوز دیر نشده قدر هم و خوب بدونیم

نکنه دیر بشه تا ابد پشیمون بمونیم

کاش که این جمله هیچ موقع ز یادمون نره

آدمی چه بد باشه چه خوب باشه مسافره